Er zijn 5 verschillende manieren om rosé te maken.

De eerste – en meest voor de hand liggende – is het mengen van rode en witte wijn. Maar deze methode is wel de meest omstreden. In Europa kan het wel, maar is deze enkel toegestaan in Champagne-streek om rosé Champagne te maken.

Rosewijn

Voor de productie van gewone rosé in Europa is deze methode verboden. Elders in de wereld kan het wel, maar kwalitatief is dit geen hoogvlieger.

De tweede manier gebeurt op dezelfde wijze waarop men witte wijn maakt. Door het persen worden de schillen van de blauwe druiven gekneusd. Het sap dat hierdoor vrijkomt wordt onmiddellijk overgetapt en verder verwerkt als ware het een witte wijn. De schillen worden met andere woorden niet enkele dagen mee geweekt in het sap. Dit proces resulteert in een druivensap – ook most genaamd – dat heel licht gekleurd is. Wijnen op basis van dit procédé noemt met Vin Gris. Veel Provence-wijnen worden zo gemaakt. In de Engelstalige wijnwereld noemt met dit type wijn Blush Wine. Wist u trouwens dat elke witte wijn op basis van blauwe druiven initieel altijd een Vin Gris was? De lichtroze kleur wordt er nadien uitgefilterd.

De derde methode begint net zoals men rode wijn gaat maken. De schillen en pitten weken mee in de most en de alcoholische gisting begint meteen. Maar de schilweking - de maceratie - wordt na enkele dagen al gestopt. Hierdoor wordt er niet zoveel kleur en tannine van de schillen aan het sap afgegeven zoals bij gewone rode wijn. Het resultaat is – u raadt het al - rosé. Ter info: voor een gewone rode wijn duurt de schilweking gemiddeld één tot drie weken.

De vierde manier is wat de Fransen de “méthode saignée” noemen, trouwens de meest gebruikte methode tegenwoordig. Een methode waarbij men - vrij vertaald - de wijn laat “bloeden”. Deze vinificatiemethode leidt tot krachtige(re), aromatische(re) en kwalitatief betere roséwijnen dan voorheen.

Hoe gaat het dan in zijn werk? Men begint rode wijn te maken op de traditionele manier. Maar, om de smaken van de rode wijn geconcentreerder te maken, laat men tijdens de maceratie na ongeveer 12 tot 36 uren een deel van het sap wegvloeien.  Dit roze gekleurde sap wordt opgevangen en apart vergist tot rosé. Het achtergebleven sap in de tank weekt samen met de schillen nog enkele weken rustig verder en wordt uiteindelijk gevinifieerd tot rode wijn. Je kan stellen dat bij deze methode rosé hier eigenlijk een afgeleide, een bijproduct zeg maar, van rode wijn is.

De vijfde en laatste werkwijze wordt door sommige bulkwijnbedrijven in de Nieuwe Wereld gebruikt. Rode wijn wordt extreem gefilterd, zodat tannine en kleurstoffen eraan onttrokken worden.