Franse wijnwetgeving

  • Geplaatst op
  • Door Het Wijnmarkt Team

Als onderdeel van de Europese Unie is Frankrijk uiteraard onderworpen aan de Europese wijnwetgeving. Dat betekent dat er vanaf 2009 twee categorieën wijn zijn, namelijk kwaliteiswijn uit een beschermd herkomstgebied en alle overige wijn. 

Franse wijnwetgeving

Als onderdeel van de Europese Unie is Frankrijk uiteraard onderworpen aan de Europese wijnwetgeving. Dat betekent dat er vanaf 2009 twee categorieën wijn zijn, namelijk kwaliteiswijn uit een beschermd herkomstgebied en alle overige wijn. 

In het totaal is er in Frankrijk ongeveer 850.000 ha wijngaard. Ongeveer de helft daarvan is ingedeeld in de hoogste categorie. De Franse term voor de hoogste categorie kwaliteitswijnen is: Appellation d’Origine Protegée (AOP). De iets lagere categorie heet: Indication Géographique Protegée. Deze termen wijken af van wat eerder gebruikelijk was. Onder de oude regelgeving sprak men van Appellation d’Origine Controlée (AOC) voor het hoogste niveau en Vin de Pays voor de categorie daaronder. Tot 2011 mochten de oude termen nog gebruikt worden, dus je zult ze nog tegenkomen.

Een enkele keer zul je wellicht VDQS op een etiket zien. Dat was vroeger een niveau dat alleen Frankrijk kende en tussen de Vin de Pays en de Appellation Controlée geplaatst was.

AOP

Er zijn honderden verschillende erkende herkomstbenamingen, kortweg appellations, in Frankrijk. Een gebied krijgt een appellationtoekenning als het een wezenlijke bijdrage levert aan de smaak van het product. Met andere woorden: als een soortgelijk product uit een ander gebied komt, smaakt het meestal anders.

De appellation staat altijd op het etiket vermeld. De grenzen van ieder AOP-gebied zijn nauwkeurig vastgelegd. Om het karakter van de AOP-producten te beschermen zijn er bovendien regels opgesteld, die per gebied verschillen. In het algemeen gaan die regels voor AOP-wijnen over de volgende zaken:
gebruik van druivenrassen, met name welke rassen wel en niet zijn toegestaan in bepaalde gebieden;

  • minimale alcoholgehalten en soms ook het maximale alcoholgehalte;

  • mostgewicht op het moment van oogst;

  • maximale oogstrendementen, meestal uitgedrukt in hectoliters wijn per hectare en soms in kilo’s druiven per hectare;

  • plantdichtheid met een minimaal aantal stokken per hectare;

  • snoeimethode;

  • onderdelen van de vinificatie;

  • verplichte keuring van de wijn.

Indication Géographique Protegée (IGP)

De IGP-wijnen of Beschermde Geografische Aanduiding (BGA) komen ook uit afgebakende gebieden. Het verschil met de BOB/AOP-wijnen is dat de regels minder streng zijn. Er mogen bijvoorbeeld druivenrassen gebruikt worden die niet zijn toegestaan in de AOP of er mag meer geoogst worden. Voor de consument is ook belangrijk dat in deze categorie het druivenras vaak op het etiket staat.